Büyükler ve diğerleri diye ayrıştırılan bir ortamda tabii ki gerçekçi bir yaklaşım da bulunmak mümkün olmayacaktır, yine de elimden geleni yapacağım.
Bu dayatma ulusal basınımızca pompalanmaya devam ettiği müddetçe futbolumuzun gelişimi diye bir olgudan da bahsetmek mümkün olmayacak;
Büyüklük için tek ön şart var o da; yandaşlarınca değil, rakiplerin tarafından büyük olduğunun kabul görmesidir ki bu durumda futbolun doğasına aykırıdır.
2 haftadır izinliydim,
Ne bir gazete okudum, ne internette sörf yaptım, evde takıldım oğlumla (2 yaşında ya da 27 aylık diyebiliriz.) beraber maç izleyebildiğim ender insanlardan birisi, her gole seviniyor. Sıkılmadan 90 dakika yanımda oturuyor. Arada kafasına göre tezahürat falan yapıyor, oh mis, (tam küçük fanatik pozlarında)
Nereden öğrendiğini bilmediğim bir takıntısı var sadece; nerede yeşil zeminde koşturan adamların olduğu bir görüntü görse “besitas” (Beşiktaş)diyor. (bu duruma fm2010 un 3d formatı da dahil)
Nasıl öğrenmiş olabilir, diye düşünürken kartalcell reklamından kaptığını fark ettim, bunu da izlediğimiz wolfsburg maçıyla da pekiştirmiş olmalı ki, şampiyonlar liginin fragman müziğini duyduğunda bile aynı tepkiyi veriyor sabi.
İşte dedim, büyüklük olsa olsa budur, ne para, ne kupa, ne de tribün kültürü; iki yaşındaki bir çocuğun zihninde “hangi araçla olduğunu fark ettirmeden” yer elde edebilmektir büyüklük.
Bunun için ne gerekir peki kurumsal bir yapı tabii ki, gündemde kalmak, tv de yer edinmek, akılda kalıcı, vurgusu sağlam olan reklamlar bile yeterli, {yoksa borcunun büyük bir kısmını başkanına yapmış olan bir klüp için Türkiye dışında bir ülke de “büyük” denilmez herhalde.}
Şunu da eklemek istiyorum ki infiale neden olmamak için, tabii ki bir taraftar kaybetmiyoruz, o daha duyduğunu söylüyor, gerçekleri görecek yaşta değil,
(*);Kocaelisporumuzun iki ayda bir yapılması olağan olan olağanüstü genel kurullarından birine doğru akmakta iken zaman bu konu ile yazılan birçok yazı okudum sabahtan bu yana, ama bu konuya da giresim yok hiç;
